Wie wij zijn

Mijn naam is Erik van Rijs.

Ik ben begonnen bij defensie, waar ik meerdere jaren heb gediend, onder andere tijdens een uitzending naar Irak. Na mijn tijd bij defensie ben ik overgestapt naar de politie, waar ik in verschillende functies heb gewerkt, waaronder de noodhulp, ME en het drugsteam.

In totaal heb ik jarenlang gewerkt in omgevingen waarin veel gevraagd wordt, en waar je regelmatig situaties meemaakt die je bijblijven. Inmiddels werk ik alweer jaren op de ambulance.

Zelf kreeg ik te maken met PTSS, ontstaan tijdens mijn tijd bij defensie en versterkt door de jaren daarna. Hiervoor heb ik een intensieve behandeling gevolgd.

Juist door die ervaring weet ik hoe belangrijk het is om momenten van rust te hebben. Even afstand nemen van de constante druk.

Dat besef vormt een belangrijk onderdeel van Stichting Rust op het Water.

Mijn naam is Dennis Bles.

In 2008 ben ik begonnen bij de politie, waar ik tien jaar heb gewerkt in onder andere de noodhulp, het drugsteam en een verkenningseenheid. Werk waarin je veel meemaakt, van mooie momenten tot situaties die je bijblijven.

Sinds 2018 werk ik op de ambulance, waar ik opnieuw dagelijks zie wat impactvolle situaties met mensen kunnen doen.

In mijn directe omgeving heb ik van dichtbij meegemaakt wat PTSS kan betekenen. Mijn partner, werkzaam bij de politie, kreeg hiermee te maken.

Vooral de ervaring binnen mijn eigen gezin heeft mij laten zien wat de impact is, niet alleen op degene zelf, maar ook op de mensen eromheen. Ik stond naast het behandeltraject en heb van dichtbij gezien hoe zwaar dat kan zijn.

Juist daardoor weet ik hoe belangrijk het is om af en toe even afstand te kunnen nemen.

Mijn naam is Johan Faber

Vanaf mijn 17e werkte ik bijna twaalf jaar bij Defensie. In die periode ben ik uitgezonden geweest naar Bosnië en twee keer naar Afghanistan. Drie bijzondere ervaringen waar ik veel van heb geleerd. Over het algemeen kijk ik daar positief op terug, al werd het in de latere jaren soms ook zwaarder.

In totaal heb ik zes jaar therapie gehad, waaronder EMDR. Dat heeft mij goed geholpen. Door de jaren heen ben ik daarnaast blijven zoeken naar manieren om meer rust en ruimte te vinden in lichaam en geest. Dat zie ik niet als iets negatiefs. Juist door hulp en steun te blijven zoeken, is het een onderdeel van mezelf geworden. Niet je oude ik terug willen krijgen, maar leren leven met meer ervaring en een andere kijk op het leven.

Sinds 2010 werk ik met veel plezier op de ambulance. Geen dag is hetzelfde en je kunt iets betekenen voor mensen op momenten dat zij dat het hardst nodig hebben. Dat is denk ik altijd de rode draad in mijn leven geweest: anderen willen helpen wanneer dat nodig is.

Door mijn eigen ervaringen weet ik hoe het kan voelen als je jezelf even kwijt bent. Hoe lastig het kan zijn om daarover te praten met mensen die dat gevoel niet kennen. Of dat je er misschien helemaal niet over wilt of kunt praten.

Maar ook hoe belangrijk het is om rust en ademruimte te vinden. Even je hoofd stil krijgen. Gewoon jezelf kunnen en mogen zijn.

Met Rust op het Water wil ik anderen die ruimte ook bieden. Niet omdat alles opgelost hoeft te worden, maar omdat ik uit eigen ervaring weet hoe waardevol het kan zijn om even aan het water te zijn, zonder verplichtingen. Soms is dat al genoeg.